Ο φόβος της ανεργίας απειλεί τη Δημόσια Υγεία

sick-waiterΌσοι από εμάς εργάζονται ακόμη, σίγουρα θα έχουν βιώσει το δίλημμα “να πάω ή να μην πάω στη δουλειά”, εκείνη την αποφράδα μέρα που η γρίππη ή η γαστρεντερίτιδα τους χτύπησε την πόρτα.

Υπό ιδανικές συνθήκες το ερώτημα δεν θα υφίστατο καν: η εργασία εν ασθενεία απαγορεύεται από την εργατική νομοθεσία και ο ασθενής οφείλει να παραμείνει κατ’ οίκον μέχρι να αναρρώσει.

Αυτό όμως που συμβαίνει στην πραγματικότητα (στον ιδιωτικό τομέα τουλάχιστον), είναι ακριβώς το αντίθετο:

Η οικονομική κρίση έχει οπλίσει τους εργοδότες με αλαζονεία και όλο και συχνότερα συναντάμε καταστρατήγιση αναμφισβήτητα νομίμων δικαιωμάτων των εργαζομένων. Μερικές από τις συνηθέστερες καταστάσεις:

Δεν εγκρίνονται άδειες: σε επιχειρήσεις που, για λόγους ελέγχου του εργασιακού κόστους, το προσωπικό είναι ακριβώς όσο ή και λιγότερο από το απαιτούμενο για την παραγωγή, είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο οι εργαζόμενοι όχι μόνο να μη λαμβάνουν, αλλά να μην τολμούν καν να ζητήσουν την νόμιμη άδειά τους. Και τουλάχιστον κάποτε, αυτό αποζημιωνόταν σε χρήμα. Τώρα πλέον, ούτε καν αυτό. Απλά οι άδειες μεταφέρονται, υποτίθεται, εις νέον έτος, με αποτέλεσμα αν δε ληφθούν σε εύλογο χρόνο να χαθούν, μαζί με το δικαίωμα του εργαζόμενου για την απαραίτητη ξεκούραση.

Τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης, όσο κι αν δεν φαίνονται, μακροπρόθεσμα είναι δραματικά, τόσο για τον εργαζόμενο, όσο και για τον εργοδότη. Οι επιπτώσεις στην  υγεία του εργαζόμενου, τόσο στη σωματική, αφού δε λαμβάνει την ξεκούραση που χρειάζεται, όσο και στην ψυχική, διότι η άδεια αναψυχής είναι απαραίτητη να του “γεμίσει τις μπαταρίες”, αντανακλούν και στην παραγωγικότητά του στο χώρο εργασίας, γεγονός που αποφέρει επιπτώσεις και στον εργοδότη.

Καταστρατηγείται το νόμιμο ωράριο εργασίας: μπορεί η τρόικα να επιμένει να μας κάνει Κίνα ή Βουλγαρία γιατί έτσι τους συμφέρει, αλλά στην ελληνική εργατική  νομοθεσία δεν έχει αλλάξει τίποτα, όχι ακόμη τουλάχιστον. Το 8ωρο είναι ακόμη 8ωρο και το 5ήμερο είναι ακόμη 5ήμερο. Όσο λοιπόν είναι έτσι, εμείς οι εργαζόμενοι αξιώνουμε να το τηρούμε. Είτε αρέσει είτε όχι, είτε βολεύει είτε όχι, η δουλειά έχει ένα σκοπό: να αποδίδει τα προς το “ζειν” … και το “ζειν” στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτό που κάνουμε μετά το το 8ωρό μας… Δουλεύουμε για να ζούμε και όχι το αντίθετο. Χρειαζόμαστε το χρόνο μετά τη δουλειά. Για την ξεκούρασή μας, για την οικογένειά μας, για την ψυχική μας υγεία. Το να πιέζουν οι εργοδότες για υπερεργασία (που τις περισσότερες φορές μένει και απλήρωτη) γυρίζει εις βάρος τους, με τη μορφή της κούρασης και της δυσαρέσκειας που καταλήγει σε υποπαραγωγικότητα.

sick-office-workerΟ εργαζόμενος δεν τολμά να αρρωστήσει: Έχεις ένα συνάχι, φτερνίζεσαι συνέχεια και κυκλοφορείς αγκαλιά με τα χαρτομάντηλα και μια θολούρα στο κεφάλι… αφού όμως δεν είσαι ακριβώς “κρεβατωμένος” αποφασίζεις να πας στο γραφείο, γιατί αν δεν πας, ξέρεις ότι θα αντιμετωπίσεις τη γκρίνια του εργοδότη σου. Αν δε τολμήσεις να μείνεις στο σπίτι σου και δεύτερη ή τρίτη φορά, τότε είναι βέβαιο ότι έχεις μπει στην black list των υποψηφίων για απόλυση υπαλλήλων, την επόμενη φορά που θα τεθεί ζήτημα μείωσης προσωπικού. Αποτέλεσμα; είσαι μία κινητή μολυσματική εστία, που διακινδυνεύει την υγεία τόσο τη δική σου, όσο και των συνεργατών σου, που αναγκαστικά θα συναναστραφείς στο χώρο εργασίας σου. Επιπτώσεις για τον εργοδότη; για ένα διάστημα τουλάχιστον, αντί να του λείψει ένας υπάλληλος για 1-2 μέρες, όσο χρειάζεται να αναρρώσει δηλαδή, αποκτά ένα τσούρμο υπολειτουργικών λόγω γρίππης υπαλλήλων, αφού ο ένας κολλάει τον άλλον…

Οι εργαζόμενοι οφείλουν να αντισταθούν στα σημεία των καιρών. Τα δικαιώματα στην άδεια, στο νόμιμο ωράριο και στην ασθένεια, είναι κεκτημένα και απαραίτητα για την τήρηση της δημόσιας υγείας. Ας μην επιτρέπουν σε κανένα εργοδότη ή εργασιακό περιβάλλον να τα καταστρατηγεί. Ας θυμίζουν ότι η σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων αντανακλά στην αποδοτικότητά τους και κατ’ επέκταση στην παραγωγικότητα της επιχείρησης.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο επιτυχημένες και παραγωγικές εταιρείες είναι εκείνες που προσφέρουν τις καλύτερες συνθήκες εργασίας στους εργαζομένους τους.

Coucou.Gr

Αν βρίσκετε το άρθρο μας ενδιαφέρον για αναδημοσίευση, είστε ευπρόσδεκτοι να το κάνετε. Θυμηθείτε μόνον τη δεοντολογία και φροντίστε να αναφέρεται το παρόν link, ως “Πηγή”.


Αρχική Σελίδα